Güneşin Oğlu Esteban

Merhaba,

Günün iki kahramanı vardı: Esteban Batista ve Yunus Emre Sonsırma.

Can Altıntığ’ın saçma sapan hakem kararları ve teknik faul ile bir anda dörtlediğinde koç Ufuk Sarıca mecburen takım içinde arayışa girdi. Soner’den beklediği katkıyı alamayınca Yunus Emre Sonsırma’ya dakika verdi ve karşılığını fazlasıyla aldı. Yunus Emre maçı sürekli doğru şut seçimlerinin yanısıra iyi bir savunma ve 15 sayıyla bitirdi.

Yine de günün kahramanı seksenlerin ünlü çizgi film karakterinin ismiyle Güneşin Oğlu Esteban’dı.  Maçı 22 sayı ve 10 ribaund ile bitirdi. Sadece 1 top kaybı yapması da çok çok önemliydi. Tofaş’ın uzunları hiçbir şekilde karşısında duramadı.

Maça fırtına gibi girdik ve ilk 3:15’te sayı yemeyerek 13-0 öne geçtik. Maçın ilk 15 sayısının 9’unda Batista’nın 6’sında Diebler’ın imzası vardı. Tofaş molasının ardından karşılıklı basketlerle devam edildi ve ilk çeyreği 11 sayı farkla önde geçtik.

İkinci çeyrekte Tofaş 7 kişi oynamaya başladı. (hakemlerden bir tanesi gördüğünü çalmaya çalıştı) Arka arkaya çalınan teknik fauller ve çalınmayan düdüklerle maç bir şekilde kafa kafaya gelirken tribünlerden hakemlere ciddi tepkiler yükseldi. İlk yarı bittiğinde çok iyi oynadığımız yarıyı sadece 4 sayı önde bitirebilir durumdaydık.

İlk yarının sonunda Esteban’ın 11 sayısı varken Dixon’ın sayısı yoktu.

Üçüncü çeyrek karşılıklı basketlerle geçerken Batista’nın oyunda olduğu anlarda hem ribaund konusunda hem de içeriden sayı bulma konusunda hiç sorun yaşamadık. Bu çeyrekte de baskıyı kaldıramayan hakem üçlüsü saçma kararlarına devam edip herkesi çileden çıkardı.

Son çeyrekte yeniden esen Pınar Karşıyaka fırtınası karşısında Tofaş kenara çekmek zorunda kaldı ve fark bir anda açıldı.  Maçın önemli istatistiklerinden biri de %86,2 ile attığımız serbest atışlardı. Bu noktada hata yapmayarak rakibin umutlanmasına hiç izin vermedik.

Oyunun normal akışı içerisinde Tofaş, Pınar Karşıyaka’ya rakip olabilecek bir ekip görüntüsü çizmedi.  1998 – 1999 yılından beri İzmir’de Tofaş’a yenilmeyen Pınar Karşıyaka bu geleneğini sürdürdü.

Son olarak: Ruhun ÖZGÜR sen bizimlesin!