Merhaba,
Çıkarın Karşıyaka'yı hayatınızdan.
Yok artık öyle her haftasonu 3 branşta maç takip etmek, maçtan önce yenersek ne güzel olur hayalleri de yok. Maç yok ki maçtan önce arkadaşlarınla iki bira içesin. Yeşil ile kırmızının farkı yok turuncudan, mordan, pembeden. 35,5 buçuk lafı yok mesela, Karşıyakalılık yok. Izmirlisin sen de herkes gibi.
Deplasman diye bir şey yok, sıkış tepiş oturmak yok stadlarda salonlarda.
Tutacaktın illa ki bir takım, oturur izlerdin televizyondan. Sizinkiler bu sene şampiyon bile olurlardı belki. Dert yok, tasa yok, masraf yok. Senede bir kere canlı izlersin takımını, müşteri olarak gidersin dükkanlara, storelara. Verirsin kaç paraysa alırsın formanı kafan rahat. Senin yerine birileri var takımını düşünüp kalkındırmaya çalışan.
1981'deki Göztepe maçı yok mesela, 86-87 basketbol şampiyonluğu yok. Eurochallenge diye bir şey önemli değil ki hayatında Final Four'a evinden yürüyerek gidebilesin. Sabahlara kadar pankart boyamak yok. 1 Kasım'da sahili boydan boya niye yakasın ki, o da herhangi bir gün senin için. Yaşa Varol'un melodisi sana göre de Harbiye Marşı herkese olduğu gibi. Gode Cengiz yok, Altobelli Rıza yok, Jovo Reis yok, Büşra yok.
Kafandan üç otuz paraya transfer edilecek adamları düşünme gereği yok. Final kaybetmeyi alışkanlık haline getirmek yok. Ağlamak yok, kahrolmak yok. Içip içip düşünmek yok. Iki kişi başka şeyden konuşurken birden ortaya gelecek kocaman bir konu yok.
Daha hafta ortasından haftasonunun telaşı yok. Evden, okuldan, dersaneden kaçıp maça gitmek yok. Ikiye bir yapıp maça girmek yok. Bir lokmayı tanımadığınla paylaşmak yok. Hep yenilmek, hep daha çok sevmek de yok!
Eeee, ne kaldı hayatımızda!
Iyi ki varsın Karşıyaka! Ulu Çınar Karşıyaka 101 Yaşında!
Çıkarın Karşıyaka'yı hayatınızdan.
Yok artık öyle her haftasonu 3 branşta maç takip etmek, maçtan önce yenersek ne güzel olur hayalleri de yok. Maç yok ki maçtan önce arkadaşlarınla iki bira içesin. Yeşil ile kırmızının farkı yok turuncudan, mordan, pembeden. 35,5 buçuk lafı yok mesela, Karşıyakalılık yok. Izmirlisin sen de herkes gibi.
Deplasman diye bir şey yok, sıkış tepiş oturmak yok stadlarda salonlarda.
Tutacaktın illa ki bir takım, oturur izlerdin televizyondan. Sizinkiler bu sene şampiyon bile olurlardı belki. Dert yok, tasa yok, masraf yok. Senede bir kere canlı izlersin takımını, müşteri olarak gidersin dükkanlara, storelara. Verirsin kaç paraysa alırsın formanı kafan rahat. Senin yerine birileri var takımını düşünüp kalkındırmaya çalışan.
1981'deki Göztepe maçı yok mesela, 86-87 basketbol şampiyonluğu yok. Eurochallenge diye bir şey önemli değil ki hayatında Final Four'a evinden yürüyerek gidebilesin. Sabahlara kadar pankart boyamak yok. 1 Kasım'da sahili boydan boya niye yakasın ki, o da herhangi bir gün senin için. Yaşa Varol'un melodisi sana göre de Harbiye Marşı herkese olduğu gibi. Gode Cengiz yok, Altobelli Rıza yok, Jovo Reis yok, Büşra yok.
Kafandan üç otuz paraya transfer edilecek adamları düşünme gereği yok. Final kaybetmeyi alışkanlık haline getirmek yok. Ağlamak yok, kahrolmak yok. Içip içip düşünmek yok. Iki kişi başka şeyden konuşurken birden ortaya gelecek kocaman bir konu yok.
Daha hafta ortasından haftasonunun telaşı yok. Evden, okuldan, dersaneden kaçıp maça gitmek yok. Ikiye bir yapıp maça girmek yok. Bir lokmayı tanımadığınla paylaşmak yok. Hep yenilmek, hep daha çok sevmek de yok!
Eeee, ne kaldı hayatımızda!
Iyi ki varsın Karşıyaka! Ulu Çınar Karşıyaka 101 Yaşında!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder